ਇੱਕ ਪੋਲਰਾਇਡ ਫਿਲਮ ਰਾਹੀਂ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਸੋਖ ਲਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਫੋਟੋਨ ਬਾਰੇ ਕੁੱਝ ਵੀ ਸਪੈਸ਼ਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਰਲ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਹੀ ਨਤੀਜੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ, ਫੋਟੌਨਾਂ ਦੀ ਇੰਟਰਫੇਰੈਂਸ, ਅਤੇ ਸਟੈਰਨ-ਗਾਰਲੈੱਚ ਪ੍ਰਯੋਗ। ਇਹਨਾਂ ਸਧਾਰਨ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਸਾਨੂੰ ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲਿਖੇ ਮੁਢਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ:
ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਸਿਰਫ ਸੰਭਵ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਹੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਵਾਲ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ...
ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਸੂਖਮ ਸਿਸਟਮ (ਜਿਵੇਂ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਣੂ, ਅਣੂ, ਜਾਂ ਕਣ) ਦੋ ਜਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰੇਕ ਅਵਸਥਾ ਦੋ ਜਾਂ ਜਿਆਦਾ ਹੋਰ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਜੋੜ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮੰਨੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਜੋੜ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਅਨੰਤ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਸੂਖਮ ਸਿਸਟਮ ਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪਰਖ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਜਾਂ ਜਿਆਦਾ ਖਾਸ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ (ਜੋ ਪਰਖ ਦੀ ਕਿਸਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹਨ) ਵਿੱਚ ਜੰਪ ਕਰਨ ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਣ ਅਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਿਸਟਮ ਕਿਸ ਅੰਤਿਮ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਜੰਪ ਕਰੇਗਾ, ਫੇਰ ਵੀ ਇੱਕ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਇੱਕ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਅੰਤਿਮ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਜੰਪ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਿਧਾਂਤ ਕੁਆਂਟਮ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ (ਜਿਵੇਂ ਡੀਰਾਕ) ਦੁਆਰਾ 1920ਵੇਂ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਅਜੀਬ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ
- ਸਿਸਟਮ ਇੱਕ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜੰਪ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ..ਜਾਂ..
- ਇੱਕ ਸਿਸਟਮ ਕਿਵੇਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਜੰਪ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ?
ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਦੇਖਾਂਗੇ,
- ਦੂਜਾ ਸਿਧਾਂਤ ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਦੇ ਗਣਿਤਿਕ ਫਾਰਮੂਲਿਆਂ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਹੈ।
- ਅੰਤਿਮ ਸਿਧਾਂਤ ਅਜੇ ਵੀ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਹ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾ ਸਕੀਏ ਕਿ
- ਇੱਕ ਖਾਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਿਰੀਖਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਤੋਂ ਬਾਦ ਇੱਕ ਸਿਸਟਮ ਕਿਹੜੀ ਸੰਭਵ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਜੰਪ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ
- ਇੱਕ ਖਾਸ ਜੰਪ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੀ ਵੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।
ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਦੀਆਂ ਗਣਿਤਿਕ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਤੇ ਜਾਓ
Go to ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਦੀਆਂ ਗਣਿਤਿਕ ਧਾਰਨਾਵਾਂ