دانشکده:علوم اسلامی

From Wikiversity
Jump to navigation Jump to search
Allah-green.svg
دانشکده علوم اسلامی
Allah-green.svg
به دانشکده علوم اسلامی خوش آمدید؛ دانشکده علوم اسلامی یکی از دانشکده‌های ویکی‌دانشگاه در زبان فارسی است؛ ویکی‌دانشگاه مرکزی با محتوای آزاد آموزشی از بنیاد ویکی‌مدیا است.
معرفی

اسلام، دینی یکتاپرستانه و از دین‌های ابراهیمی است. به پیروان اسلام «مسلمان» می‌گویند. هم‌اکنون اسلام از دید شمار رسمی پیروان، در جایگاه دوم در جهان، جای دارد. مسلمانان براین باورند که خداوند، قرآن را به محمد از طریق فرشته‌ای به نام جبرئیل فروفرستاده‌است. به باور مسلمانان خدا بر بسیاری از پیامبران، وحی فرستاده و محمد آخرین آنان است. مسلمانان محمد را اعاده‌کننده ایمان توحیدی خالص ابراهیم، موسی، عیسی و دیگر پیامبران می‌دانند و معتقدند که اسلام کامل‌ترین و آخرین آیین الهی است.

اسلام در زبان عربی از ریشه‌ی (س-ل-م)است . معنی لغوی این ریشه سالم شدن و از آفات رهایی یافتن است «سلام»، مشتق شده از همین ریشه است. با توجه به معنی اسلام، «مسلم» (در فارسی: مسلمان) یعنی کسی که خدا را خالصانه و بی ریا می‌پرستد و اختیار خود را تسلیم امر و نهی او می‌کند.

بخش‌های دانشکده
علوم قرآنی

آیاتی روشن‌گر نویسنده مجید جعفرى تبار





پیشگفتار: محتوایی شامل: - سیر آماده‌سازی این مجموعه - ملاک انتخاب این عبارات - اینکه ترجمۀ آیات، تقریباً بازگردانی آزاد است. - اشاره به انتخاب 128 جمله به عدد نام مبارک امام حسین 7 - تدبیر یا توجیه فاصلۀ تاریخ ابتدا و انتهای کتاب  







بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِیمِ «قرآن براى همۀ مردماست ـ نه خصوصِ مسلمین یا شیعیان یا عالِمان و.....ـ. باید کتاب الله الکریم را به گونه‌اى عَرضه نمود تا تکلیفِ جذب و جاذبۀ آن إعمال گردد ـ و از دفع و دافعه پرهیز نمودـ. هر قشر و اندیشه‌اى که بر اصلِ «إنسانیّت و حُرّیت» حرکت می‌نماید، مى‌تواند أبعادى از قرآن مجید را بنگرد که در باورِ او مقبول و مؤکّد است. امید است این مختصر، فهم و هضم گردد و بر دوستان و هم‌اندیشان خُردۀ نابجا گرفته نشود. کلامِ خدا مهم‌تر از ما و خواستِ ماست و کلمة‌الله را چون در خُمره‌اى دربسته وانهیم، فرصت و موقعیّتی برای اعلاء و اعتلاء نخواهد یافت».

مجید جعفری‌تبار  





مقدّمه

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِیمِ الـحمدلله ربّ العالمین و الـصّـلاة و السّلام على مـحمّدٍ و آلـه الطّاهـریـن و على الّذین أنعم الله عـلیهم مـن النّبیین و الـصّـدّیقین و الشّهداء و الـصّالحین. به یادِ پاک‌ترین و سالم‌ترین انسانى که در تمامِ عُمرم نظیر و همردیفى براى او ندیده‌ام؛ بصیرى که قطعاً سودمندترین فرد براى جامعه ـ و در عین حال، مهجور و مظلوم و قدر ناشناخته ـ بود و از دردِ محرومیّتِ تنگدستان و ستمدیدگان و از دردِ فَقدِ شعور و بَصَرِ نابخردان و ظاهربینان، و..... دِق کرد و بِمُرد و داغِ فراقش بر قلبِ معدودى چون خودش بماند؛ برادر عزیزم محمّدسعیـد قُدّس سرّه الزّکىّ، کتاب الله الحکیم را به دیدۀ إبصار و تبصره و إشراب و تصفیۀ جان و دلِ بینایان و دانایانِ طالب، نگریسته و گُل‌هایى ناشکفته را از گلستان مبصِراتِ حکمتش برگزیدم تا با برداشت و بازگردانى آزاد ـ و فارغ از موهوماتِ خِرَدناورزانِ حاملِ اسفار و تحمیلاتِ کتمان‌گرانِ ما أَنْزَلَ الله ـ در معرضِ عموم قرار گیرد تا قلیلى محدود تدبّرش کنند و این سِفْرِ غریبِ فریادگرِ «وَ قالَ الـرَّسُولُ یا رَبِّ إِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْءانَ مَهْجُورًا»(سورۀ فرقان ، آیه 30) را اقلِّ اخَصِّ اولى الالباب درک و فهم و هضمش نمایند:«کتابٌ أَنْزَلْنـاهُ إِلَیکَ مُبارَکٌ لِیدَّبَّرُوا ءایاتِه وَ لِیتَذَکّرَ اُولُـوا الاْلْبابِ» (سوره صاد، آیه 29). از برادرِ مکرّم و معزّز، جناب استاد حسین آیات (جعفرى‌تبار)، که قبولِ زحمت نموده و این اثر را با خطِّ زیبا و هنر والاى خود بیاراستند، و از فرزندِ فهیم و گرانقدرم مـحمّدحسین و همسر گرامىِ خود ـ که همگى در جهتِ اعتلاءِ فرهنگىِ اجتماع و اعلاءِ کلمة الله العلیا همّت و تلاشى وافر دارند ـ کمالِ سپاس و قدردانىِ خویش را ابراز داشته و پیشاپیش، همراه با شُکرى بى‌کران از قائلِ حکیمِ آیتِ«وَ لا یأْتُونَکَ بِمَثَلٍ إِلّا جِئْناکَ بِـالْحَقِّ وَ أَحْسَنَ تَفْسیرًا»(سورۀ فرقان، آیۀ 33) دانشنمایانِ بى‌تاب از حقّ و بینشِ صواب، و نیز خویشتن و خویشانِ بى‌خیش و خیشمدارانِ نیشدارِ بى‌ریشه را به ژرف‌نگرىِ احرارِ فطرت سوار و پرهیز از تنگ‌نظرىِ افکارِ فَترت‌مدار فراخوانده و خداى رحمت و مغفرت را مى‌طلبم که ما را در همه حال، حامى و ناصر و مُمِدّ و معین باشد. قم ـ مجید جعفرى تبار شنبه 23/03/ 1388 ساعت 14/ 06  

1

أَتَأْمُـرُونَ النّاسَ بِـالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَکُمْ وَ أَنْتُمْ تَتْلوُنَ الْکِتابَ (بقرة، 44)

با آنکه شما هستید که کتابِ خدا را مى‌خوانید و مى‌دانید، خودتان را از یاد برده‌اید و مردمِ بیچاره را ـ که از محتواى کتابِ خدا نیز اطّلاعى ندارند ـ به خوبى‌ها و اعمالِ نیک امر مى‌کنید؟! شما عالِمان، پیش از آنکه به مردم امر و نهى کنید، باید خودتان به اعمالِ خوب و درست بپردازید و از بدى‌ها و حُبِّ مقام و ثروت و مَظاهرِ دنیوى پرهیز نمایید؛ ولى چنین نیستید و خودتان به دنیا و مافیها چسبیده‌اید و مردمِ ساده و بخت‌برگشته و ناآشناى به کتاب الله را فرمان مى‌دهید که باید چنین کنند و چنان نکنند و .....!؟

  • خوانندۀ گرامى توجّه دارد که اینگونه آیات و جملات، ناظر به وصف است و لذا چنین نیست که اگر خطاب یا موضوعِ آیه، یهود یا هر قشر دیگری باشد، از سایرِ متّصفین به این وصف، فارغ مانَد!

الگوهای دانشکده
Allah-green.svg این کاربر عضوی از دانشکدهٔ علوم اسلامی است.




برای افزودن الگوی بالا به صفحهٔ کاربری خود، این متن را کپی کنید: {{کاربر دانشکده علوم اسلامی}}

همچنین ببینید
پروژه‌های ویکی‌مدیا
Commons-logo.svg

انبار ویکی‌مدیا
(تصاویر و پرونده‌های چندرسانه‌ای)
اسلام


Wikipedia-logo-v2.svg

ویکی‌پدیا
(دانشنامه آزاد)
اسلام

Wikibooks-logo.svg

ویکی‌نسک
(متون و کتابچه راهنماهای آزاد)
اسلام

Wikisource-logo.svg

ویکی‌نبشته
(متون پایه و مرجع آزاد)
اسلام

Wikiquote-logo.svg

ویکی‌گفتاورد
(مجموعه‌ای از نقل قول‌ها)
اسلام

Wiktionary-logo.svg

ویکی‌واژه
(فرهنگ واژه‌ها و اصطلاح‌نامه)
اسلام

Wikinews-logo.svg

ویکی‌خبر
(مرجع خبری با محتوای آزاد)
اسلام